Wirtualne laboratorium — state of the art

[bibshow file=http://kmim.wm.pwr.edu.pl/dynamika/wp-content/uploads/sites/66/2015/05/all.bib]
Pojęcie wirtualne laboratorium ukute zostało na podobieństwo innych, funkcjonujących już pojęć, jak na przykład wirtualna rzeczywistość. Nie jest jednak pomysłem zawieszonym w zupełnej próżni: w terminologii amerykańskiej używane jest pojęcie collaboratory powstałe jako zbitka dwu słów: collaborationlaboratory a odnoszące się do ,,…’center without walls’, in which the nations researchers can perform their research without regard to geographical location – interacting with colleagues, accessing instrumentation, sharing data and computational resources, and accessing information in digital libraries.” (cytat z [bibcite key=Kouzes96] za [bibcite key=CyberSpace]).

Co więcej, laboratoria takie są już w praktyce realizowane! I nie są to przedsięwzięcia o niewielkiej, lokalnej skali. Raczej wręcz przeciwnie.

Jednym z ciekawszych projektów, finansowanym między innymi przez Departament Energii USA był projekt pod tytułem ,,Distributed, Collaboratory Experiment Environments (DCEE) Program” [bibcite key=Johnston97].

Celem projektu było opracowania i przetestowanie narzędzi umożliwiających pracę grupową dużych zespołów ludzkich, wspólne wykorzystywanie unikatowych przyrządów badawczych z użyciem sieci komputerowej Internet.

W badaniach brały udział między innymi: 0 Argonne National Laboratory, Lawrence Livermore National Laboratory, Princeton Plasma Physics Lab, Oak Ridge National Laboratory, General Atomics, Pacific Northwest National Laboratory, University of Wisconsin– Milwaukee, Lawrence Berkeley National Laboratory, UC Santa Barbara. Opracowano oprogramowanie umożliwiające między innymi: system zapewniający zdalny dostęp do mikroskopu elektronowego czy oprogramowanie pozwalające na wirtualne uczestnictwo w sterowaniu systemem Tokamak. Oprogramowanie zapewniało bardzo łatwą wymianę danych pomiędzy uczestnikami eksperymentów oraz wspólne opracowywanie wyników eksperymentu.

Duży nacisk kładziono na aspekty socjologiczne zdalnej współpracy. Okazało się, że jednym z ważniejszych problemów, które należy brać pod uwagę są nowe warunki w jakich współpracują badacze: bez codziennego kontaktu osobistego. Dlatego też bardzo ważnym aspektem zdalnej współpracy jest dostarczenie możliwości okresowych spotkań większych i mniejszych grup badaczy w ,,wirtualnych salach konferencyjnych”. Realizowane jest to za pomocą programów pozwalających na używanie ,,wirtualnej tablicy” (takiego obszaru roboczego ekranu komputera, na którym każdy z uczestników może pisać i rysować) oraz transmisję dźwięku i obrazu przez sieć komputerową (organizację wideokonferencji).

Oczywiście równocześnie z trwającym eksperymentem przekazywany być może obraz obiektu poddawanego badaniom.

Wśród zdeklarowanych zwolenników komputeryzacji pojawia się zatem idea: zbudujmy ,,wirtualne laboratorium” czyli takie, rozproszone środowisko, które pozwalać będzie na bardzo łatwą wymianę idei, danych oraz — w pewnych przypadkach — na zdalne prowadzenie eksperymentu lub tylko zdalne w nim uczestnictwo.

Pierwszą przymiarką do takiego zadania jest opracowywany właśnie system sterowania maszyną zmęczeniową MTS.

Dalej…
[/bibshow]